سخنی کوتاه درباره نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری

نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد!

از زمان آغاز تبلیغات رسمی نامزدهای یازدهمین انتخابات ریاست‌ جمهوری روزهای زیادی می‌گذرد و نامزدها با حضور در صدا و سیما و همچنین سفرهای استانی در حال معرفی خود به جامعه هستند. اما آنچه که در این دوره از انتخابات بسیار مشهود است فقدان شور و هیجان انتخاباتی در جامعه می‌باشد که دلایل و علتهای متعددی را می‌توان برای آن برشمرد. صرف‌نظر از سایر علتها و دلایل، به نظر می‌رسد شخصیت انتخاباتی هیچ یک از نامزدها قدرت جذب و بسیج چشمگیر افکار عمومی به نفع خود را ندارد. واقعیت آن است که هیچ یک از نامزدها در حد و اندازه یک رییس جمهور نبوده و یا این که تاکنون نتوانسته‌اند خود را در این حد و اندازه مطرح نمایند. سخنان نامزدها کم و بیش مانند یکدیگر بوده و تفاوتها و اختلافات معنادار هنوز امکان بروز و ظهور پیدا نکرده‌اند. همسنجی وضعیت کنونی با انتخاباتهای گذشته بویژه همسنجی نامزدهای انتخاباتی حکایت از پایان عصر مردان بزرگ و مستقل و آغاز عصر مردانی است که همه آنها- کم یا زیاد- از وابستگی‌های شدید سیاسی برخوردار بوده و حیات و ممات سیاسی آنها از ماهیت مستقلی برخوردار نیست. شاید به همین دلیل است که حرفهای نامزدها تفاوت معناداری با یکدیگر نداشته و مناظره‌های انتخاباتی بیشتر به یک نمایش تلویزیونی کسل‌کننده و ملال‌آور تبدیل شده است که همان حداقل انگیزه‌ها برای شرکت در انتخابات را نیز کمرنگ می‌سازد. نامزدهای انتخاباتی برای جذب افکار عمومی و نیز ایجاد شور و هیجان انتخاباتی باید نشان دهند که شایستگی عنوان «رییس‌جمهور» و نمایندگی ملت ایران را داشته و فاصله خود را با نهادها و اشخاصی مشخص نمایند که در به وجود آوردن وضعیت موجود نقش درجه‌اول و اصلی را ایفاء نموده‌اند. به نظر می‌رسد با توجه به فرصت و امکانات محدود نامزدها در معرفی خود، چاره‌ای نباشد جز این که نامزدها به صورت روشن و مشخص نظر خود را در مورد موضوعات مهم اجتماعی، سیاسی و اقتصادی به صورت شفاف و پرهیز از کلی‌گویی اعلام نمایند. پاره‌ای از این موضوعات عبارتند از: حصر خانگی آقایان موسوی و کروبی/استفاده از تجهیزات دریافت از ماهواره/دخالت نهادهای نظامی در اقتصاد/آزادی مطبوعات/تولید و واردات خودرو/نرخ سود بانکی/انرژی هسته‌ای/بیمه‌های درمانی/جایگاه شورای عالی انقلاب فرهنگی/الگوی رابطه با رهبری/دولت و قوه قضائیه/بیکاری و اشتغال.