قانون جدید دیوان عدالت اداری در بوته نقد

جواد محمودی[1]

 

چکیده

پس از تجربه ناکام مربوط به عدم اجرای قانون شورای دولتی مصوب 1339، قانون اساسی جمهوری اسلامی به شرح اصول یکصد و هفتادم و یکصد و هفتاد و سوم، گام بلندی را در تأسیس یک مرجع قضایی ویژه برای رسيدگي به دعاوی مردم علیه مأموران و واحدهای دولتی برداشت. قوانین عادی و مقررات مختلفی نيز برای تسهیل آرمان یاد شده به تصویب رسیده­اند که هریک از آنها بیانگر تلاش برای ارتقاء سطح دادرسی­ها و توفیق شهروندان برای اقامه دعوا علیه دولت بوده است.

قانون جدید دیوان عدالت اداری مصوب 9/3/1385 مجلس شورای اسلامی ـ که برخی مواد آن نیز با دخالت مجمع تشخیص مصلحت نظام به تصویب نهایی رسیده است ـ در مقام حل مشکلات اجرایی دیوان و استفاده از تجربه نزدیک به سه دهه حضور موثر آن مرجع در نظام قضایی کشور، می­باشد. در نوشتار پیش رو، ضمن تأکید بر شأن قضایی ديوان، با رویکردی انتقادی به قانون جدید، برخی وجوه مثبت و منفی آن را برمی­شماریم.

 

کلید واژه: قانون اساسی، قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1360، قانون جدید، حقوق شهروندان، تحولات مثبت، تحولات منفی.

[1]دانشجوی دکتری حقوق عمومی دانشگاه شهید بهشتی