سهمیه‌بندی بنزین: بهایی که من پرداختم!

1-      سال گذشته همین روزها بود که نوشته‌ای از من با عنوان «به کجا چنین شتابان؟ نقدی بر شرایط جدید خروج از کشور دانشجویان» ابتدا در این وبلاگ و سپس در پایگاه خبررسانی «الف» نشر یافت. نوشته مزبور به نقل از پایگاه خبررسانی«الف» در روزنامه کیهان نیز چاپ گردید. مفاد نوشته مزبور نقد تصمیم جدید سازمان وظیفه عمومی ناجا مبنی بر دریافت مبلغ پانزده میلیون تومان وجه نقد به عنوان ضمانت از دانشجویانی بود که با معرفی دانشگاه برای شرکت در نشست‌ها و دوره‌های علمی قصد خروج از کشور را داشتند. این در حالی بود که پیش از این تصمیم، دانشجویان می‌توانستند با ارایه یک برگ چک ضمانت به مبلغ پنج میلیون تومان از یکی از اعضای هیأت علمی یا پرداخت پنج میلیون تومان وجه نقد به عنوان ضمانت از کشور خارج شوند. در آن نوشته اعلام گردید که این تصمیم ناهمساز با رویکرد و شعارهای مقام‌های عالی رتبه نظام بوده و مانع از رشد علمی کشور خواهد شد. خوشبختانه آن تصمیم نادرست و نابجا اکنون تغییر یافته است و دانشجویان می‌‌توانند با پرداخت پنج میلیون تومان و ارایه یک برگ چک به مبلغ ده میلیون تومان از کشور خارج شوند. این تغییر همسو با مفاد نوشته سال گذشته-که شرح تجربه شخصی من بود- مرا بر آن داشت تا تجربه دیگری را در ارتباط با سهمیه‌بندی بنزین به روی کاغذ بیاورم به آن امید که شاید سودمند باشد.

2-      اکنون بیش از 50 روز است که خودروی خود را تحویل گرفته‌ام. در این مدت سهم من از بنزین یک کارت موقت سوخت 100 لیتری بوده است که عمرش را داده به شما و علی مانده است و حوضش! ...