[1]روز می (May Day) 1 می است، و اشاره به یکی از چند روز تعطیلی دارد که در این روز جشن گرفته می شوند. 1 می یک روز تعطیلی تابستانی سنتی در بسیاری از فرهنگ های بی دین پیشا- مسیحی اروپایی بود، و بسیاری از عنصرهای این روزهای تعطیل مانند Maypole هنوز در روز 1 می جشن گرفته می شوند. اگرچه روز 1 فوریه روز نخست بهار بود، 1 می روز نخست تابستان بود. از این رو، انقلاب تابستانی در 25 ژوئن (اکنون 21 ژوئن) «نیمه تابستان» بود.

در سنت کاتولیک رومی، می ماه تولد مریم مقدس تلقی می شود، و روز می به طور معمول جشن مریم باکره مقدس است. در این ارتباط، سر مریم (در آثار هنری و school skits و …) اغلب با گل آراسته خواهد شد. دیگر سنت روز می ( که از پایان قرن بیستم در حال از دست دادن شهرت خود است) دادن سبدهای می است، سبدهای کوچک آبنبات (/شیرینی) و/یا گل که به طور معمول به صورت ناشناس در پله درگاه خانه های همسایه ها قرار داده می شوند.

روز نخست می همچنین جشن دینی سن جوزف کارگر است. این جشن از سوی پاپ پیوس دوازدهم در سال 1955 به منظور مسیحی سازی مفهوم کارگر و ارایه یک الگو و پشتیبان به همه کارگرها پایه گذاری گردید.

در ایالات متحده، روز می به طور رسمی به عنوان روز وفاداری (Loyalty Day) در نظر گرفته می شود.

روز می همچنین به جشن های گوناگون سوسیالیست ها و جنبش کارگری اشاره دارد که در 1 می برگزار گردیده و ربطی به جشن های سنتی ندارند. این جشن ها به یاد «شهیدهای هی مارکت» (Haymarket martyrs) در سال 1886 و جنبش سوسیالیست بین المللی (international socialist movement) به طور کلی برگزاری می گردند. رویداد پسین یک روز تعطیل مهم در کشورهای کمونیست و سوسیالیست است.

افزون بر این، روز می در ایالات متحده اغلب- دست کم از سوی برخی گروهها- به عنوان یادبود اعدام شهیدهای هی مارکت تلقی می شود که پس از شورش هی مارکت 1886 در شیکاگو و ایلینویز دستگیر گردیدند، شورشی که در 4 می رخ داد، اما نتیجه ناآرامی کارگری بود که در روز 1 می آغاز گردید. تاریخ مزبور در نتیجه به عنوان یک روز تعطیل آنارشیستی و سوسیالیستی در طول سده بیستم پایه گذاری گردید، و در این چرخه اغلب به عنوان روز بین المللی کارگران یا روز کارگر شناخته می شود. در این غالب، روز می به روز جشن بین المللی دستاوردهای اقتصادی و اجتماعی طبقه کارگر و جنبش کارگری تبدیل شده است... به نقل از دانشنامه ویکیپدیا.